( 1 ) حديث صد و هشتاد و پنج « 1 » - زيد بن وهب مىگويد : على [ عليه السّلام ] در محل پل ديزجان براى ما سخنرانى كرد و فرمود : « به من گفته شده گروهى از سمت مشرق بيرون مىآيند و در ميانشان صاحب پستان است پس با ايشان قتال كن » . خوارج به يك ديگر گفتند : با او سخن نگوييد مىخواهد شما را مانند روز حروراء از جنگ منصرف كند . پس درگيرى آغاز شد و به آنان نيزه پرتاب كردند . مردى از ياران على [ عليه السّلام ] گفت : آنان را با نيزه از پا درآوريد پس سپاه على آنان را به محاصره انداخت [ از پاى درآورد ] در آن روز از ياران على [ عليه السّلام ] دوازده يا سيزده نفر شهيد شدند آن گاه على [ عليه السّلام ] فرمود : در جستجوى كسى كه دستش ناقص است برآييد ؛ آن روز ، روز سردى بود آنان گفتند : نمىتوانيم پس على [ عليه السّلام ] بر قاطر پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم به نام شهباء سوار و در زمينى گودال وارد شد و فرمود : « در بين اين جنازه‌ها بگرديد » . پس [ گشتند و جنازهء ] وى را بيرون آوردند پس [ على عليه السّلام ] فرمود : « هرگز دروغ نگفته‌ام و [ از پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله ] دروغ نشنيده‌ام . اهل عمل باشيد و كارها را به يك ديگر وامگذاريد ، اگر نمىترسيدم كه از كارها شانه خالى كنيد و آنها را به يك ديگر واگذاريد شما را بر آن چه خداوند در اين باره مقدّر كرده و بر زبان پيامبر صلى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم جارى ساخته است ، آگاه مىكردم » . آن گاه فرمود : « هم اكنون مردمى در سرزمين يمن نيز در ميان مايند » . گفتند : چگونه ، اى امير مؤمنان ؟ فرمود : « چون ميل‌هايشان با ماست » . ( 2 ) حديث صد و هشتاد و شش « 2 » - زيد بن وهب كه در سپاه على [ عليه السّلام ] در نبرد با خوارج شركت داشته ، مىگويد : على [ عليه السّلام ] گفت : اى مردم من ، از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم شنيدم كه فرمود : « گروهى از امت من پيدا مىشوند كه قرآن مىخوانند ، قرائت قرآن شما ، نمازتان و روزه‌تان در مقايسه با قرائت قرآن و نماز و روز آنان به قدرى ناچيز است كه اساسا به حساب نمىآيد . چون قرآن مىخوانند گمان مىبرند قرآن [ آنان را تأييد كرده ] با آنان است در حالى كه عليه آنهاست ، نمازشان از

--> ( 1 ) حديث صد و هشتاد و پنج در مصادر ديگر : مصنّف ابن ابى شيبه : ج 7 ، ص 555 ، ح 37887 . ( 2 ) حديث صد و هشتاد و شش در مصادر ديگر : مصنّف عبد الرزاق : ج 10 ، ص 147 ، ح 18650 ؛ مسند احمد : ج 2 ، ص 113 ، ح 716 ؛ صحيح مسلم : ج 2 ، ص 748 ، ح 1066 ؛ سنن ابى داود : ج 4 ، ص 244 ، ح 4768 ؛ كتاب السنه : ص 430 ، ح 916 و 432 ، ح 917 ؛ أمالى سيد ابو طالب : ص 34 ، ح 15 ؛ سنن كبرى بيهقى : ج 8 ، ص 170 ؛ دلائل النبوة بيهقى : ج 6 ، ص 432 ؛ شرح السنه بغوى : ج 10 ، ص 230 ، ح 2556 .